Nabożeństwa
  • Środa
  • 1700 - akafist do śww. Męczn. Wileńskich
  • Czwartek
  • 1700 - akafist do św. Jerzego
  • Sobota
  • 800   - Liturgia
  • 1700 - Wsienocznaja
  • Niedziela
  • 800   - Liturgia
  • 1000 - Liturgia
  • 1700 -akafist
  • W przededniu świąt
  • 1700 - Wsienocznaja
  • W dni świąteczne
  • 900   - Liturgia
Święty Wielkomęczennik Jerzy

Pamięć św. Jerzego Zwycięzcy (Wielikomuczenik i Pobiedonosiec Gieorgij) czczona jest w dniu Jego męczeńskiej śmierci 23 kwietnia (6 maja według nowego stylu). Urodzony w drugiej połowie III wieku w Kapadocji w zamożnej rodzinie Persa Geroncjusza i Polochronii (córki wielmoży z Kapadocji). Po ojcu odziedziczył zamiłowanie do służby wojskowej, matka zaś wpoiła mu umiłowanie prawdy, uczciwości, solidności. Młody żołnierz armii rzymskiego cesarza Dioklecjana (służył w nich w latach 284-303) cieszył się szacunkiem i dzięki tak wielkiemu autorytetowi został wybrany ludowym trybunem w wojsku stacjonującym w Persji.

Słysząc o krwawych prześladowaniach, którym poddawano chrześcijan, Jerzy zaczął buntować się przeciw okrucieństwom. Swój majątek rozdał ubogim, wolnością obdarzył służbę i niewolników, sam zaś otwarcie wyznał że jest chrześcijaninem. Cesarz na różne sposoby próbował wymusić na swym ulubieńcu zmianę przekonań. Gdy rozmowy i naciski psychiczne nie przynosiły spodziewanych efektów - Jerzego poddano różnorodnym torturom fizycznym. Gdy definitywnie odmówił wyrzeczenia się Chrystusa i złożenia krwawych ofiar pogańskim bóstwom, skazany został na męczeńską śmierć. Wyrok wykonano 23 kwietnia 303 r. w palestyńskiej miejscowości Lidda. Tam do dziś przechowywane są jego relikwie.

Do historii męczeństwa św. Jerzego i pamięci o nim, w każdym kraju dodawano inną symbolikę lub nową interpretację do już istniejącej, co w końcu stworzyło nawet przekonanie o rzekomej legendzie. Chrześcijanom na Zachodzie, przyzwyczajonym do realistycznej ikonografii trudno było zrozumieć symbolikę ikon powstałych na Wschodzie. Ikonę św. Jerzego walczącego ze smokiem traktowano tam dosłownie, podczas gdy ikonografowie w ten sposób informowali o walce wewnętrznej świętego, poddanego pokusie wyboru między splendorami władzy a losem torturowanego więźnia. Mówi o tym nawet lanca w ręku świętego, bardziej do trzciny podobna. Ona symbolizuje kruchość wiary, która podparta rozwagą i mądrością staje się bronią niszczącą pokusy. O historyczności postaci męczennika mówią fakty. Już w IV wieku do Liddy przybywali pielgrzymi by modlić się przed relikwiami św. Jerzego. Gruzja, która w IV wieku stała się krajem chrześcijańskim, za swego Patrona przyjmuje św. Jerzego a oficjalną nazwą tego kraju do dziś jest: Georgia. uznają Również na Zachodzie Anglia za swego patrona wybrała św. Jerzego. Za jednego ze swych Patronów uważają go również: Holandia, Niemcy, Szwecja, Litwa, Rosja. Podobnie jest z historią lokalnych Cerkwi - do dziś katedrą Patriarchów Konstantynopola (po utracie katedry Hagia Sophia) jest cerkiew św. Jerzego (wybudowano ją ok. 590 roku a przebudowano w roku 1720).

W każdym z krajów św. Jerzy patronuje nieco innym dziedzinom życia. W większości Cerkwi lokalnych św. Jerzy uważany jest za opiekuna rolników (gr. Georgios znaczy: pracujący na roli), a zwłaszcza hodowców i pasterzy oraz ochrony bydła, owiec, koni. Równie popularne jest przekonanie o jego opiece: nad bogobojnymi żołnierzami, nad chorymi oraz czuwanie nad zaginionymi i pomoc w ich szczęśliwym powrocie.

Sanktuaria i świątynie ku czci wielkomęczennika Jerzego są rozsiane po całym świecie. Na przykład w Egipcie św. Jerzemu było poświęcone trzy klasztory i 40 cerkwi; na Cyprze - około 60 cerkwi. W Polsce ku czci św. Jerzego, oprócz naszej, wybudowanych jest 7 cerkwi, oraz 9 kaplic i jedna parafia Prawosławnego Ordynariatu Wojska Polskiego w Gdańsku.